SITTARD, 17 Febr. (Eigen corr.) — De verdediging van Sittardia was ook ditmaal de zwakke plek. Speciaal in de tweede helft ontstonden tal van uiterst gevaarlijke situaties voor het Sittardia-doel, die slechts met kunst- en vliegwerk geklaard konden worden. De linkervleugel van de gasten kreeg daardoor te veel bewegingsvrijheid. In de voorhoede van de thuisclub was de technisch uitstekend spelende linkervleugel verreweg het best. Ehlen tornde tevergeefs op tegen de een kop groter zijnde Blankemeyer, van wie hij slechts sporadisch een kopduel wist te winnen. Desondanks bleef Sittardia halstarrig alle aanvallen door het midden dirigeren, waarbij men dan ook nog vergat de passes langs de grond te geven ondanks het feit dat Gruisen en Erkens voor rust bij herhaling hadden getoond, hoe het wel moest 'om een bres in de hechte verdediging van de gasten te slaan. Want hecht was deze verdediging zeer zeker. Op de eerste plaats stak doelman v. d. Bijl in prachtvorm en naast hem waren Blankemeyer en v. d. Corput de grote steunpilaren, waarbij de laatste ook nog gelegenheid kreeg om zijn voorhoede steeds maar weer opnieuw aan het werk te zetten.

Met volle kracht kopt Harry Ehlen het leer in de richting van het Feyenoord-doel.