SPEKHOLZERHEIDE, 24 Jan. (Eig. corr.). — In deze spannende match, welke op een puntloos geluk spel uiVlraaide, kreeg Feyenoord meer als het toekwam. Gedurende cJe eerste helft toen de Rotterdammers met de sterke wind in de rug speelden, gaven zij wél de toon aan, doch hun veldoverwicht was niet zo sprekend als dat van de thuisclub na rust (met 10 man). Juliana was toen heer en meester, waarejoor de gehele Feyenoord-ploeg met uitzondering van midvoor Steenbergen zich in de verdediging moest terugtrekken. Feyenoord liep direct hard van stapel en met de sterke Oostenwind als bondgenoot, werd het Juliana heiligdom onder vuur genomen. Doch van lieverlede ontworstelde de thuisclub zich aan deze greep en werd wederkerig doelman v. d. Bijl aan de tand gevoeld. Doch evenals collega Belski, die menig open doekje in ontvangst mocht nemen, kweet de Feyenoord-doelman zich eveneens. uitstekend van zn taak. Adang kreeg in deze periode een dot van een kans een afgemeten voorzet van Freije schoot hij geheel vrijstaand naast. Harry van 't Hoofd scheen even later al evenmin veine te hebben, toen zijn fraaie kopbal voren langs doel verdween. Een viertal hoekschoppen aan de andere kant leverden ook geen succes op, daar Smeets, krachtig geassisteerd door Wetzels, die vandaag het leeuwenaandeel voor zich opeiste, steeds redding wist te brengen. Twee minuten voor de rust ontstond de kans' van de dag, toen Adang onverwachts doorbrak, en Freije als een flits opdook, maar de bal net langs de verkeerde zijde van de paal dirigeerde. Na rust had Juliana het windvoordeel en de vóór rust zo soepel spelende Feijenoord-ploeg, moest zich op haar eigen speelhelft terugtrekken. De Juliana-mannen lieten zich misschien hierdoor verleiden alles op de aanval te zetten, hetgeen hun bijna noodlottig werd, ware het niet dat Smeets als een reddende engel opdook om de reeds geslagen Belski te vervangen. Toen scheidsrechter ___oore IHiPTTrv-H- wegens i____ppen het verder meespelen ontzegde, doch enkele momenten later verzuimde linkshalf Broeders voor hetzelfde euvel naar de kleedkamers te sturen, raakten de gemoederen enigszins verhit. De Juliana-voorhoede stond nadien voor een schier hopeloze taak het massale Rotterdamse verdedigingsblok te overmeesteren. Doch men hield moedig vol en ware het niet dat doelman van de Bijl een kopstoot van Van 't Hoofd uit een corner met een snoeksprong onschadelijk maakte, dan had Juliana toch loon naar werken gekregen. Thans moest men zich echter met een gelijk spel tevreden stellen.

Belski stompt met zijn vuisten het leer weg.