Het was ideaal voetbalweer, toen de elftallen tegelijk het veld betraden en aanvoerder Kroon, onder toezicht van ± 50.000 ogen, zn collega Jonkman een tuil bloemen aanbood in verband met het 9de kampioenschap.

Feyenoord had drie invallers, of liever gezegd „probeersels" opgesteld die het volgend seizoen het eerste moeten versterken: rechtsbuiten De Jager van D.F.C., rechtsbinnen Luyten van Neptunus en linksbinnen De Koning van Xerxes. Heerenveen miste de met het nationale jeugdelftal in de Rivièra vertoevende Blauw, waardoor Molenaar weer naar de voorhoede was gehaaid en Jan Bosscha linkshalf stond, waar hij uitstekend voldeed. Al in de eerste minuut miste De Koning een opgelegde kans, doch aan de andere kant deed Molenaar hem dat na, toen hij de bal van Lenstra schitterend kfeeg aangegeven. Direct al spanning dus. Het spel ging snel op en neer, beurtelings kwamen de doelen in gevaar. Na goed samenspel tussen Linsen en De Koning kreeg De Jager een prachtige schietkans, maar een der Heerenveenbacks redde op de doellijn. Onmiddellijk daarop een fraaie save van keeper Veenstra bij een oerhard schot van dezelfde Feyenoorder. Na een combinatie van de gehele Rotterdamse voorhoede schoot Luyten tegen de onderkant van de lat en Veenstra, aanvankelijk onder het schot door gedoken, ving bij het terugspringen de bal op en werkte resoluut weg. Aan de andere kant probeerde Abc Lenstra het, maar zn eerste schot ging naast en het tweede was te recht op keeper Bijl af. Linsen, de bijna 40-jarige deed vooral in combinatie met Hoek, prima dingen, doch telkens greep de Heerenveen-defensie in. Een schot van Jonkman, ineens op de schoen genomen, ging rakeling over. Zo bleef het spel aantrekkelijk.