De Groninger Opera- en Operettevereniging (G.0.0.V.) bracht gisteravond voor een half bezette Harmoniezaal een der meest bekende werken van de Weense componist Emerich Kalmann,

„Die Csardasfürstin". De Weense operette is een voortzetting van het lichte genre muziek, dat geschapen werd door Johann Strauss en dat door verschillende navolgers met meer of minder succes beoefend Is. Emerich Kalmann heeft in dit werk een klein aantal pakkende melodieën uitgebuit; hoewel onder de spelers toch ook meerderen zullen zijn, wie het gesol met liefde en huwelijksbeloften, zoals die in dit stuk voorkomen, tegen de borst zal stuiten. Maar daar is het dan tenslotte een operette voor!

Met de uitvoering ervan heeft de G.0.0.V. veel eer ingelegd. In aanmerking genomen, dat er uitsluitend dilettanten meespeelden, kan men zelfs spreken van een uitstekend geslaagde uitvoering. Een jong luitenant, die bij een cabaretavond op slag en stoot trouwbeloften aflegt aan een primadonna, hoewel hij verloofd is met een gravinnet.ie; een vriend, die hem uit de brand wil helpen maar zelf verliefd raakt op deze adellijke jongedame; een entourage van artisten, boemelaars en danseresjes en tenslotte een happy-end, ziedaar het vrij ingewikkelde gegeven, waar de Groningers zich in muziek en toneel doorheen te slaan hadden. Toneelmatig slaagde alles vrijwel naar wens, gedragen als het spel werd door de vriend voornoemd, graaf Boni Kancsianu.

Aankleding en costuums waren boven alle lof verheven en ook de regie deed bijwijlen heel mooie dingen, al bleef de masasregie meestal, zoals bij dilettanten haast altijd voorkomt, ten achter bij de individuele prestaties. De zang van de hoofdrolspelers droeg over het algemeen teveel het merk van de ongeschooldheid. Men had enige moeite, de zaal te bezingen; voor een deel mag dit misschien geschoven worden op onwennigheid, althans naar het eind toe werd het steeds beter.

Het orkest, samengesteld uit krachten van de G.O.V. vervulde zijn taak naar behoren, terwijl de dirigent, de heer Louis Drenth. keurig leidde en alles in het rechte spoor wist te houden wanneer de „Bühne" eens wat te hard van stapel wilde lopen. De balletten onder leiding van Gretel van Bruggen en Corrie Dijk waren doorgaans mooi: een enkele maal dansten de dames naar onze smaak wat te individueel en te weinig als ensemble. Een apart compliment voor de lichtmachinist, die meermalen prachtige effecten wist te bereiken.

Th. L