LEEUWARDEN - „Beiden luisterden wij aandachtig naar de gedempte klanken van Carmen's stralend einde, de tragische en triomfantelijke slotakkoorden, en god zij dank een geweldig applaus..." Een citaat uit 'De Koperen Tuin' van Simon Vestdijk, de roman waarin op vrije, doch treffende wijze een periode uit het bestaan van de Friesche Opera Vereniging, toen nog Leeuwarder Opera Vereeniging, wordt beschreven. Oprichter Frans Panbakker, in het boek van Vestdijk Cuperus genaamd, Gerard Verhey (jawel, de vader van Emmy) en de man die de FOV eind jaren zeventig omboog richting barok, Henk Oosterhuis, nog eenmaal passeerden zij de revue.

Plaats: Zalen Schaaf. Leeuwarden. Gebeurtenis: laatste concert door de Friesche Opera Vereniging m.m.v. de Oldehovekapel Leeuwarden. Jan-Ypc Nota (cello). Helen Stilting (sopraan). Amand Hekkers (tenor). René Swankhuizcn (basbariton) en Hans Schellcvis (piano). Belangstelling: volle zaal.

Niet op het podium, maar op papier en in gedachten van de - vele - oudere koorleden en bezoekers. Zaterdagavond viel het doek voor de FOV voor de laatste maal. Einde van een roemruchte historie van precies zeventig jaar. Veel getreurd werd er echter niet in het vertrouwde Schaaf. Voorzitter Armelies Buurman had het in haar welkomstwoord nog wel even over „gemengde gevoelens" en „emoties die een dergelijke avond toch altijd met zich meebrengen", maar in de praktjk was het vrolijkheid alom. Weg, zorgen omtrent vergrijzing en teruglopend ledenbestand, ruim baan voor de niet voor tweeërlei uitleg vatbare Egelanderklanken van de Leeuwarder Oldehovekapel en - na afloop en in de pauze - de vertrouwde combo van trompettist Harry Hartmans. Want een feestconcert was ons beloofd en een feestconcert zouden we krijgen! Feest ook voor de FOV zelf, want het koor liet zich tijdens het - lange - programma opvallend weinig zien. Op een uitbundig samenzijn met de Oldehovekapel na, alleen in het openingsnummer, twee koren van Verdi, en de korte, humoristische opera van het duo Gilbert en Sullivan, Trial by jury. Beide programma-onderdelen enthousiast en nauwgezet vertolkt onder leiding van dirigent Geert van der Heide en als het anders was zou ik het nog niet schrijven, want over de doden niets dan goeds. Met name de korte opera mocht gehoord worden, een resultaat dat voor een belangrijk deel op naam kwam van de voortreffelijke solisten (de bas-bariton was iets minder) en de vaardige pianobegeleider, die de FOV had ingehuurd. Maar het bleef een curieuze avond, want nog niet eerder heb ik van speeldrift blakende Holzhackerbuben het podium zien delen met een serieus duo cellopiano. Enig speurwerk leerde dat cellist Jan-Ype Nota (een vakman met flair!) een zoon is van een van de koorleden en dan is het als exstudent van het Haags Conservatorium gemakkelijk een 'blik opentrekken' onder oud-studenten. En zo klonk ineens temidden van Verdi, Bizet en Boheems feestgedruis, een ontroerend 'Der Hirt auf dem Felsen', een uitvoering Franz Schubert waardig! Simon Vestdijk kan gerust zijn, want ook zaterdagavond was er in Zalen Schaaf een 'geweldig applaus. OENE W. NIJDAM