Nauwelijks waren deze woorden uitgesproken, of opnieuw klonk een salvo der bêrgbatterij, terwijl tegelijkertijd in alle hoeken van het Stadion en op de berghelling naast den Skischans, witte Bengaalsche vuren opvlamden, die de geheele omgeving in een felle lichtgloed zetten en plotseling zes skiloopers in snelle vaart langs de berghelling omlaag steven met het minstens vier bij zes Meter metend Olympische vlaggedoek strak gespannen tusschen zich in. Een luid applaus beloonde hen voor dit kranige staaltje. Er volgde een grootsch vuurwerk, dat meer dan een kwartier duurde en in deze omgeving een fantastisch mooi schouwspel bood. Tenslotte gloeiden tegen den kant van den springschans de vijf Olympische ringen op en terwijl deze langzamerhand uitdoofden, marcneerden de Olympische overwinnaars en vaandeldragers onder de tonen der muziek het Stadion uit.

Na een laatste opflikkering doofde de Olympische vlam in den toren en daarmede was de plechtigheid en ook het indrukwekkende schouwspel ten einde.