Een nagenoeg uitverkocht huis Zaterdag en een uitstekend bezette voorstelling gisteravond bewezen, dat de Groninger Opera- en Operettevereniging een eigen publiek heeft gekregen in de drie jaar van haar hernieuwde bestaan.

De talrijke bezoekers zullen zeker niet teleurgesteld zijn door de voorstelling van de operette „Tango te Middernacht" van Stefan Bekeffi en Ladislaus Vadnai (muziek van Karl Komjatti). Het is, naar mij gisteravond bleek, een voor amateurs goede opvoering geworden, waarvan het succes voor een groot deel komt op rekening van de heer Koos Kerstholt, die talrijke geslaagde regie-vondsten had. Het tempo was opmerkelijk vlot, althans gisteravond, toen de voorstelling ruim een uur eerder was afgelopen dan Zaterdag.

Zoals gewoonlijk is ook het verhaal van deze operette weinig belangrijk. Een rijke bankiersdochter en een bankbediende beleven een korte liefdesidylle tijdens het carnaval en gaan kort daarop een huwelijk aan, dat voor het meisje en haar vader noodzakelijk is door de bepalingen van een testament. Zij weten dan niet, dat de ander de partner was van de carnavalsnacht toen beiden gecostumeerd en gemaskerd waren. Als de man hier achter komt stelt hij zijn vrouw op

de proef, die hem de nacht na hun huwelijk ontvangt als de minnaar zonder te weten wie hij feitelijk is. Een echtscheiding zal het gevolg zijn, maar natuurlijk komt alles op zn pootjes terecht. Dit is ook het geval voor de reeds vrij bejaarde boekhouder Sabo, die gekomen is om in opdracht van zijn patroon de schulden van diens zoon Tobi te regelen, maar door deze snodelijk in contact wordt gebracht met zijn vriendin Hansi. Gevolg allerlei wereldse genoegens voor de brave boekhouder, die op zijn beurt door de zoon financieel geholpen moet worden en een vertoornde echtgenote heeft te weerstaan.

De heer Kerstholt heeft in zijn re gie terecht veel aandacht besteed aan de uiterlijke verzorging door zeer geslaagde, mede door hem ontworpen decors, door een rijke costumering en door veel ballet-inlassen en dergelijke. Mevrouw Anneke Nieboer-Schuitema verdient een compliment voor de door haar ingestudeerde dansen, eenvoudig maar aantrekkelijke van choreografie, en voor haar eigen soli, speciaal die van Vrouwe Justitia.

De muzikale leiding berustte weer bij de heer Louis Drenth, die met de koren en de solisten uitstekende resultaten heeft bereikt. Zijn orkest van hoofdzakelijk dilettanten leverde uiteraard veel moeilijkheden op. De prestaties van dit orkest waren zeker niet vlekkeloos, maar over het algemeen toch wel te waarderen. Het zou m.i. overweging verdienen het aantal meewerkende beroepsmusici nog wat uit te breiden. Wat de muziek betreft deed zich de volkomen open orkestbak als een bezwaar gevoelen voor sommige solisten, die moeilijk ve.-staanbaar waren.

Wat deze solisten aangaat — zij verdienen waardering voor hun toewijding en prestaties. Dit geldt in het bijzonder voor het tweede liefdespaar Tibi (de heer Menzo Riedstra) en Hansi (mevrouw Auk Drent), die in zang en voordracht uitmuntten en met veel humor hun rollen creëerden. De heer Kerstholt maakte van de boekhouder weer een amusant type en was — hier terecht — niet bang voor een zekere charge. Mevrouw G. Roelfsema—de Vries gaf hem als zijn vrouw in kluchttrant goed partij. Een soortgelijke creatie kregen we ook te zien en te horen van de heer Bern. Meyer als de bankdirecteur.

Het eerste liefdespaar werd gespeeld en gezongen door mevrouw P. R. Verwer—Boelens en de heer Jan Drent. Zij zongen hun duetten uitstekend, maar eerstgenoemde bleek als actrice de heer Drent, die zijn rol opvallend goed speelde, niet voldoende partij te kunnen geven. Zij is trouwens voor deze rol m.i. niet het juiste type, hetgeen haar opgave wel zwaar maakte.

Kleinere type-rolletjes werden door de heren Dick Roelfsema (president van het Hof», Johnny Schuchter (griffier), Henk Bats (gerechtsdienaar) en Niek Bakker (een boy en later een bijzitter van het Hof) naar behoren vervuld. Het derde bedrijf met de rechtszitting, dat eigenlijk geen operette meer is, werd als een groteske klucht verdienstelijk geregisseerd.

Er waren beide avonden veel open doekjes en er werden tal van bloemstukken en kransen op het toneel gebracht. JAN ÜBINK.

De balletten onder leiding van mevrouw Anneke Nieboe —Schuitema hadden een belangrijk aandeel in het succes.

Mevrouw Anneke Nieboer-Schuitema in een van haar solo-dansen als Vrouwe Justitia.

De heer Koos Kerstholt was ook nu weer de centrale figuur van de voor stelling, tijdens welke hij achter de coulissen zijn aanwijzingen bleef geven