De voorstelling verdiende dit succes zeker wel door de toewijding en de animo van de tegen de zestig medewerkenden (buiten het orkest van G.0.V.-leden) en degenen, die haar hebben voorbereid. Voor een voorstelling van amateurs voldeed zij aan redelijke eisen, al moet het mij van het hart, dat de Winschoter amateurs, wat het ensemble betreft nog steeds de kroon spannen. Dit geldt speciaal de regie, die in Groningen niet altijd even gelukkig was. Waarom bijvoorbeeld regisseur Diek Roelfsema bij het eerste openen van het gordijn zijn koor in gelid met het front naar het publiek had opgesteld is mij een raadsel. Eerste vereiste bij een operette is, dat het koor zich niet als zodanig presenteert, maar voortdurend in actie blijft. Ook het opkomen en afgaan der koorleden moet soepeler geschieden dan nu het geval was.

Het koor heeft vocaal overigens goed voldaan. Onder leiding van dirigent Louis F. Drenth kwam het tot goede prestaties, waarbij het orkest van G.0.V.-leden zijn begeleidende taak uitstekend vervulde.

Bij het optreden der solisten had de regie ook wat meer moeten ingrijpen. Er werd door sommigen teveel gezongen èn gespeeld, zonder dat deze twee handelingen tot één samensmolten. Dit gold o.a. de vertolker van de mannelijke hoofdrol, de heer P. Tromp, die de prins-gemaal niet de houding en het voorkomen van de Weense operette-luitenant wist te geven en die klaarblijkelijk soms met zijn handen geen raad wist. De heer Tromp zong overigens zijn partij goed, vooral in een paar duetten met mejuffrouw G. Landré. Deze Winschoter zangeres die de laatste tijd zich herhaaldelijk laat horen op concerten, is indertijd bij de Winschoter operette begonnen. Ook daar viel zij op door haar zuivere en krachtige, zij het onvoldoende geschoolde stem. Aan die scholing is intussen met succes het een en ander gedaan en bovendien beweegt zij zich veel beter op het toneel dan vroeger. Mevrouw Auk Drent—Van der Tuuk heeft een uitgesproken aanleg voor de operette. Ook nu trof mij weer het gemak waarmee zij zich beweegt en haar frisse voordracht in de rol van de dirigente van de Weense dames-

De Groninger Opera- en Operettevereniging heeft het afgelopen weekend twee voorstellingen gegeven van Oscar Strauss' operette „Ein Walzertraum". Beide avonden was de schouwburg vol, waaruit blijkt, dat de G.0.0.V. in Groningen een eigen publiek heeft, dat zich blijkens zijn reacties tijdens en na de voorstelling uitstekend heeft geamuseerd.

kapel. Jammer dat het volume van haar stem niet iets groter is.

De overige solisten deden over het algemeen wat bij een amateurvoorstelling verwacht mag worden. Ik noem van hen speciaal mevrouw Gr. Roelfsema—De Vries (hofdame) en de heren Ab Kost (de vorst), J. Drent (zijn neef), H. Swarte (hofmaarschalk) en Bé Meijer (lijflakei), die geijkte operette-types op de-planken zetten.

De balletten (o.a. de wals ~Wiener Blut") stonden als gewoonlijk onder leiding van Gretel van Bruggen Ik heb ze wel eens beter gedanst gezien dan deze avond al stonden ze ook nu op een behoorlijk peil.

In tegenstelling met de aardige decors haperde er aan de kostumes (vooral van de koorleden, maar b.v. ook van de prins-gemaal) wel het een en ander. Deze kostumes waren gedeeltelijk blijkbaar oud en ze zagen er groezelig uit. Juist bij een amateur-voorstelling dient men hierop terdege te letten. Zoals ook de grimeur sommige pruiken onvoldoende het aanzien van de Biedemeierstijl had gegeven, die zich niet beperkt tot twee krullen bij de oren.

Bij de komende voorstellingen zullen er ongetwijfeld nog wel enige noodzakelijke verbeteringen worden aangebracht, waardoor het geheel aan waarde kan winnen.

JAN ÜBINK.