De vriendschappeiyke wedstryd Fegenoord—Ajax, waarnaar vele voetballiefhebbers reikhalzend hebben uitgezien, ls er een geworden, waarin beide ploegen elkaar niets hebben toegegeven.

De in groten getale opgekomen bezoekers hebben kunnen genieten van technisch knap voetbal en gezien, hoe Feyenoord in het veld de meerdere was, maar het samenspel zo ver doorvoerde, dat de Ajax-verdediging meestal tydig kon ingrijpen. Het was de fout, die Feijenoord ook in de competitie geregeld heeft gemaakt. Opvallend was, dat Steenbergen, de candidaat voor de Oranjetrui, in deze wedstrijd volkomen heeft gefaald. Het was Arie de Vroet, die in de eerste helft zijn rivaal Stoffelen nog al eens overtrof. Na rust was De Vroets stuwende werk nog wel goed, maar zyn plaatsen liet toen veel te wensen over. Het eerste doelpunt was voor de Rotterdammers. Uit een vrije schop plaatste Oldenburg de bal ver naar voren. Brandes maakte zclh meester van het leer en speelde de Ajax-verdediging uit elkaar. Met een listig tikje stelde hy Van de Hoek in staat om te doelpunten (1—0). De Ajax-aanvallen waren flitsend en gevaarlijk. Bij een daarvan rende middenvoor Brokman, opwle stopperspil Kroon in het begin maar geen vat kon krijgen, met de bal op het Feijenoord-doel af. De uitlopende doelman Van de Bijl hinderde hem echter zo, dat zn schot ver naast ging. Een kwartier voor rust kreeg hy weer de bal te pakken. De Feyenoord-verdediging Bleef staan voor vermeend buitenspel, waarna de Ajax-middenvoor met een tam schot de stand op I—l bracht. Een paar minuten daarna was het Michels, die een fout in de Feyenoordverdediging afstrafte (1—2). Vijf minuten na rust maakte Van de Hoeven hands in het strafschopgebied. Linsse benutte de penalty (2—2). Het spel werd het aanzien minder waard en in het laatste kwartier was het zelfs niet beter dan van middelmatige eerste klassers.