WIE uit de uitslag zou afleiden, dat Feijenoord het In Den Haag erg gemakkelijk heeft gehad, zit er lichtelijk naast. Want driekwart van de speeltijd 19 ADO in de meerderheid geweest en hoewel het misschien vreemd klinkt, de nederlaag der roodgroenen is naast de kostbare foutjes van Niezen, voor een groot deel aan hun felle opdringen te wijten. Dit leidde er toa, dat op de Rotterdamse helft bijna voortdurend een grote opeenhoping van spelers ontstond, waardoor de bewegingsvrijheid, welke de Haagse voorwaartsen zo broodnodig hadden, hun nu ten enenmale ontbrak.

Feijenoord kon reeds na vijf minuten spelen op min of meer fortuinlijke wijze de leiding nemen. Het was Brandes die onoordeelkundig uitlopen van Niezen* afstrafte en ac bal in het verlaten doel kopte. Dit was het sein voor de Hagenaars om een fel offensief te ontketenen, waarbij opnieuw aan het licht kwam, dat de Rotterdamse defensie allesbehalve safe was, De ADO-aanval vermocht echter van dit zwakke verdedigingsspel geen profijt te trekken. Het plaatsen was .veelal onzuiver, zodat de tegenstanders steeds gelegenheid kregen zich te herstellen. Ook enige trappen, op de rand van het strafschopgebied genomen, leverden door onbeheerst schieten niets op.

Sporadische tegenaanvallen

De Rotterdammers moesten zich tot sporadische tegenaanvallen bepalen, waarvan een nog haast succes had. Uit een fraaie pass van De Vroet kreeg Brandes de bal als op een presenteerblaadje, maar hij schoot hoog over. Dit had een waarschuwing voor ADO moeten zijn om de insluitingstaktiek te laten varen. Maar de mannen van Tap versterkten hun. druk nog en Feijenoord vocht met" de rug tegen de muur. Een listig boogballetje van Bronkhorst ketste buiten het bereik van v. d. Bijl tegen de lat. In de periode dat iedereen de gelijkmaker verwachtte, besliste Brandes anders. Deze speler pikte kort voor de rust de bal op eiu zwenkte naar links. Hoog schoor? hij op doel. Niezen sloeg de bal weg, maar voor de voeten van v. d. Korput, die geen fout maakte.

Kort na de hervatting zorgde Van Munster voor een nieuwe verrassing. Soepel gleed hij langs twee, drie ADO-spelers en met een onhoudbaar schot scoorde hij het derde Rotterdamse doelpunt. Feijenoord zat nu op fluweel, maar de tegenstanders konden zich met dit resultaat in het geheel . niet verenigen, en opnieuw werd Bijl energiek aan de tand gevoeld. Ook deze pogingen hadden geen succes. Aan de andere kant deed Van Kilsdonk het beter en bet was deze speler die na een fraaie combinatie de eindstand op 4—o bracht.