DE Operette Spelers (D.0.5.) speelden Zondagavond voor een tot de laatste plaats bezette grote zaal van Kras,, de operette „Teresina", muziek van Oscar Strauss, het orkest 0.1.v. Karel Mengelberg. Een guitige operette, die het uiterste van D.O.S. vergde en wü moeten het eerlük bekennen, niet altijd bleken de acteurs en zangers opgewassen tegen de hoge eisen, die deze operette, vooral muzikaal, stelde. De zeer korte inhoud: ..Teresina is in de aanvang éen onbekend opcrazangeresje bij een rondreizend gezelschap. In het stadje Frejus ontmoet zij een adellijk heer (het stuk zegt in de tijd van Napoleon, voor het keizerrijk, te spelen) die zijn leven kan redden als hij een kind uit het volk trouwt. Dat doet hÜ met Teresina, die hij toevallig ontmoet. Van de stadsschonen moet hij verder niet veel hebben. Kort en goed. ze zijn nog maar een paar minuten getrouwd als Napoleon, die de benen nam uit Egypte en in Parus een greep naar de macht wil doen. verschijnt en per ongeluk de trouwacte verscheurt en bovendien de edelman graaf Lavalette overhaalt in zijn dienst te treden. Dfó kan niet ontkomen aan de dwang van Napoleon en verlaat zijn pas verworven bruid. Alles komt goed. niet nadat er echter veel verwikkelingen verwerkt moesten worden. Teresina wordt de. beroemde Teresina. Wij zien nog aardige balletten aan het hof van de vorst Borghese te Parijs, wtj horen de intrigues die zich daar afspelen' en nog veel meer min of meer onzedelijke gevallen. * * * DE rol van Graaf Lavalette werd vertolkt door de heer J. Klijn. niet onverdienstelijk, maar zonder grootse momenten. Hetzelfde kan gezegd worden van Teresina (Nel Brouwer de Gover), die over een aardig stemgeluid beschikt, maar ons niet vermocht te overtuigen. Beter op dreef was b.v. Daniël (de arme barbiersbediende en pechvogel) een waarlijk uitstekende creatie. Zowel zang als acteren, van Daniël (de heer Lou Wertwün) staken 'boven het gemiddelde uit. In Barbaroux (de heer Han Kleinsma) konden wü een goed getypeerde burgemeester bewonderen. En zo was het ook bij de andere spelers. De kleinere rollen waren beter bezet dan de zogenaamde glansrollen. Een lieve stem van gravin Fouqui? (Jo van Teunenbroek). een pittige, zo gauw verliefde vorstin Borghese, Pauline (Ans Maas—Jansen), een droge vorst Borghese (Wim Schulze) enz. Natuurlijk was er aan open doekjes geen gebrek. Verder alle lof voor deze amateurs, die ook nog wel andere zorgen hebben dan alleen maar zingen en acteren. Bovendien was het een première. De volgende keer zal het ongetwijfeld beter gaan. Ce regis had Lou Mounoury.