<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>De gelijkmaker baatte Feijenoord niet</title>
	<p>Duo Kil—Kliffen bracht DWS de zege</p>
	<p>Dertien minuten voor het einde bezorgde Vrauwdeunt met een juweel van een doelpunt Feijenoord de ruimschoots verdiende gelijkmaker, doch inplaats dat de Rotterdammers nu ook nog de winnende goal scoorden, was drie minuten later een fout van De Vroet de oorzaak dat Kliffen de Amsterdammers een 3—2 overwinning kon bezorgen.</p>
	<p>DWS had zün elftal gewüzigd en Kliffen weer rechtsbuiten gezet, een wijziging waarvan de blauw«warten geen spijt zullen hebben gehad, want juist deze snelle speler is het geweest, die tezamen met den uitstekend spelenden midvoor Kil de doelpunten scoorde. Een vergelijking niet het DWS-elftal van vorig jaar valt wel erg in het voordeel van de jongere ploeg van nu uit. Vooral de halflinie Van der Hoeven-Melchers-Panger was uitstekend en als we een zwakken speler in het elftal zouden moeten aanwijzen, dan was het slechts den linksbuiten Dijkstra.</p>
	<p>De Vroet als back Van Kilsdonk, de Feijenoord-linksbuiten, was al even slecht en ook hier was de rechtsbuiten de gevaarlijkste soeler, waarbij Van Stokken het keer op keer in snelheid tegen _:nssen moest afleggen, doch tactisch opstellen van den Amsterdammer maskeerde dit gemis aan snelheid in vele gevallen. De Rotterdammers waren in het veld wel iets sterker en in de tweede helft waren er ogenblikken, dat Paauwe, geflankeerd door Hoogvliet en Van Hoek — De Vroet was door het uitvallen van Kroon naar de backplaats verhuisd —, het Amsterdamse strafschopgebied omsingelden, doch keer op keer kon doelman Klein reddend optreden. De twee handigste spelers van het veld — Van der Hoeven en Vrauwdeunt — stonden juist tegenover elkaar en hun wederzijdse bestrüdingsmethodes hielden niet altijd daar op, waar de spelregels een gebiedend haH toeroepen, doch van Moorsel had er overigens een gemakkelijke wedstrijd aan. Het was ook een wedstrijd, die vermocht te boeien, niet zozeer door mooi voetbal dan wel door het spectaculaire element en er viel ook aan belde kanten een mooi doelpunt te genieten. Dat eerste mooie doelpunt was de gelükmaker van Kil — midvoor ï&gt;e Jong bad een algeheel missen in de DWS-verdediging daarvoor reeds uitgebuit —, toen de DWScentervoor na een hoekschop van Kliffen op onnavolgbare wijze, in de stijl van Tommy Lawton, volkomen verrassend en onhoudbaar inkopte. Een fout van Oldenburg verschafte Kil de mogelijkheid om nu omgekeerd Kliffen de kans voor een doelpunt te bieden, wat deze niet verzuimde. De Feijenoord gelijkmaker kwam in het laatste kwaftier pas, toen Vrauwdeunt op sublieme wijze hoog inkogêlde, maar tien minuten voor het einde werd het De Vroet noodlottig, dat hij een scherpe bal langs het doel wilde laten lopen en Kliffen van dichtbü onhoudbaar kon inzetten, waardoor niet de Rotterdammers, maar de Amsterdammers het eind. signaal van Van Moorsel met gejuich konden begroeten.</p>
	<p>De DWS midvoor Kil heeft zojuist de gelijkmaker gescoord en plaatst langs den Feijenoorddoelman, waarop rechtsbuiten Kliffen doelpunt.</p>
</text>
