De houtvestersdochter bij de Operettespelers TTET is een genoegelijk geval, de liefdesperikelen van de potige houtvestersdochter Christel, die een kapitein, een huzaar en een hofkleermaker aan haar voeten ziet en zelf een oogje heeft op een keizer, die haar nuchter de huzaa raanbeveelt. George Jarno Zondag jl. in Kras ten tonele gebracht door De Operette Spelers, die (om bij de houtvesterij te blijven) nu al meer dan 30 jaar met dat bijltje hakken. Tien jaar wordt dat bijltje of liever de dirigeerstok nu al gezwaaid door de bekwame hand van Karel Mengelberg; hij werd om dat feit hartelijk gehuldigd en nifet minder om de fraaie prestatie van de avond. De vaste hand van de dirigent, de juiste leiding der spelers, de door Martha Mendel—De Vries ingestudeerde dansen, het getuigde alles van de zorg, aan deze uitvoering besteed, Koor en orkest droegen in hoge mate bij. Ook de rolbezetting was, wat zang en spel betreft, ruim voldoende. De hoofdrol werd fris en met smaak gezongen. Ook de keizer wist een nuttig toneelgebruik van zijn imposante gestalte te maken. Een bijzonder compliment past echter voor Lous Mounoury, die in enkele weken kans heeft gezien om de Zigeunerin met alle soepele gratie te bekleden, die de rol eist. Daarnaast Jo Klijn, ..die een pracht van een jeune premier op de planken van Kras zette en Wim Klijn als een werkeln'k komische kleermaker. U hebt al begrepen, dat een eivolle zaal zich met de charmante woudbewoonster puik heeft vermaakt en in de beste stemming een dansje ging maken. E. T. Het lied der Woestijn TXEZE operette werd Zondagavond in Bellevue door de Amateurs Operette Vereniging „Avanti" opgevoerd. Er werden in deze operette rake dingen gezegd aan het adres der Franse overheersers, die nu nog actueel zijn, hetgeen niet wegneemt, dat de geschiedenis van het Marokkaanse volk in zijn geheel geweld aangedaan wordt. Maar dat is een andere zaak. Er werd over het algemeen zuiver gespeeld en gezongen. De Rode Schaduw (Piet Tra, bariton) zong zijn rol perfect. Een goed acteur ook overigens. Spel dat boven het amateurisme uitkwam. Dien Hofman als Margot had zeer goede momenten. De komische rollen werden uitstekend vertolkt door Bennie, de oorlogscorrespondent (Jan van der Berg) en Suzan (Annie Stuut). Azuri, als inlandse vrouw (Riek de Haan) maakte van haar rol iets apart met eigen sfeer. Wij kunnen niet allen dezelfde pluim geven, maar wel dit, al waren de anderen wel eens zwak, de vaart en élan waarmee het geheel werd gezongen en gespeeld overbrugde de zwakke momenten. ' „Avanti" koos blijkbaar niet voor niets deze naam, welke haar inderdaad „vooruit" zal brengen. Met de goede krachten die zij bezit en haar bekwame regisseur zal zij in de toekomst zeker steeds betere resultaten behalen. „De sedelijkheidsaposteV' "TIE Kluchtspeler!i Kleine Kunst van Kattenburg namen Zaterdagavond de huichelarij en de huichelaars er tussen en vierden tevens het 12%-jarig bestaan onder de vrolijke klanken, die „The Happy Band" produceerde. Het stuk ging over een jonge en jonggehuwde professor, die als student was getrouwd met een stervende oude ongehuwde moeder op wier kosten hij studeerde. Maar als hij dan jaren later een jaar getrouwd is met de dochter van een aanzienlijk, vroom en „zedelijk" man, komt de onbekende zoon opdagen en brengt het deftige milieu in rep en roer. Appie Kuipers, die. de rol van de zoon speelde, heeft er een vreselijk stuk mens van gemaakt. De zaal stond bol van het lachen en het hoogtepunt van de gezonde jool was wel toen uitkwam dat de vrome schoonvader van de jonge prof de natuurlijke vader van de zoon was ... We geloven, dat XXX geen beter stuk had kunnen kiezen om haar vrienden — en dat zijn er velen op de Eilanden — een vrolijke feestavond te geven.