Pffft, daar ging Feijenoords laatste kampioenskans. Wegggeblazen als een veertje. Door Van Onselen, die een kwartier voor het einde van de wedstrijd tegen VSV met een magnifieke goal een half uur zwoegen en streven van de Rotterdammers wegvaagde of 't allemaal niets was geweest, 't Werd 3—o in plaats van I—2. En dat was- misschen wel erg jammer voor de Stadionmensen — en zeker voor hun directeur — maar nuchter bekeken, was 't toch ook goed zo. VSV had de beste ploeg, veruit. Zn spelopvatting was beter, zn techniek zuiverder, zn snelheid groter. En bovenal, zijn doorzettings- en uithoudingsvermogen waren superieur, 't Had bovendien Van Onselen, die toen het er op aankwam „Pffft" kon zeggen en Feijenoords kampioenskans wegblazen.«Zon man hadden de Rotterdammers nu net niet. Wat zij zeker betreurd zullen hebben, omdat in het omgekeerde geval hun wanhoopsoffensief waarschijnlijk meer resultaat zou hebben afgeworpen dan één afgekeurd doelpunt ,

De rust ging in met een 2—o-voorsprong voor de Velsenaren: Geen sterveling onder de 35.000 kijkers, die daar bezwaar tegen Kon hebben. Het had voor hetzelfde geld evengoed o—4 of I—4 kunnen zijn. De resoluut fluitende scheidsrechter Van Vught annuleerde nl. aan beide zijden één goal en bovendien mocht Feijenoord erg bli) zijn, dat Stek een keer de bal tegen Smulders' arm in plaats van in het lege doel schoot.:. ■:'";:'

Rustig, maar snel spelend, recht op doel af en zonder tierelantijntjes, had VSV de Rotterdammers zn wil opgelegd. En Feijenoord kon alleen maar een beetje hulpeloos tegenspartelen. De Vroet was geen schaduw meer van vroeger, v. d. Bijl in het doel niet zeker van zün zaak, Van Munster op de rechtervleugel een argeloze prooi, die vol ijver in de armen van de stoere De Vries draafde. En Kilsdonk deed als er een duel dreigde, wat des hazen i 5....

VSV daarentegen: ver joegen De Vries, stopper Spaans en Hazeveld keer op keer de bal naar voren. Daar gaven Balvers en Stricker scherpe through-passes aan de beweeglijke Van Onselen of aan de handige buitenspelers Sterk en Stek. Zo kwam ook het tweede doelpunt ter wereld, toen Sterk Oldenburg van zich afschudde en Van Onselen tussen de weifelende Kroon en v. d. Bül doorglipte om de bal in het net te koppen. Dat was o—2, tien minuten na de eerste goal, die gescoord werd, toen v. d. Bül bü een vrüe trap de bal recht omhoog in plaats van over de lat stompte en Stek inkopte Tot de rust bleef VSV domineren, zodat er geen vuiltje aan de lucht en alle spanning gewe*en scheen.

Maar dat zou veranderen. Direct na

Ide rust. De Rotterdammers hadden er waarschijnlijk in het kleedlokaal met de zweep van langs gekregen. Figuurlijk wel .te verstaan, want trainer Koonings is een zachtzinnig man. In ieder geval, Feijenoord begon fel, met v. d. Hoek als bezielend voorbeeld. En de menigte op de tribunes leefde op. Een half uur zou dat zo duren, een half uur zou men iets. van een. echt-ouderwetse wedstrijd zien. Maar de Velsenaren zijn meesters in het spelletje van „Rots in de branding en hun keeper Snyders had twee keer geluk, toen hij de bal liet glippen, doch deze net niet in het doel terechtkwam. Er werden door VSV massa's corners weggegeven en een doelpunt van Brandes vond wederom geen genade bij Van Vught. Na deze .heldendaden werd Feijenoord het beuken moe. 't Verslapte even, maar precies lang genoeg om Sterk met de bal te laten wegsprinten. Hij gaf een voorzet, Van Onselen was weer vlugger dan de Rotterdammers en liet het leer via zn schoen hoog in het net caramboleren. Eng gemakkelijk deed hü dat — heus, net of hü „Pffft" zei en Feijenoords laatste kans wegblies