In lange tyd is er niet zoveel beroering geweest in het stadion van Feyenoord als deze Zondagmiddag. De kuip trilde, zo luid werd 'er geschreeuwd, gefloten en geloeid. Het leek wel, alsof de Rotterdammers toch nog kampioen konden worden, want ze speelden uitermate fanatiek en de aanhang was kinderiy k-opgetogen, wanneer Wille weer eens werd gepasseerd- Voor een groot deel was die uitbundigheid echter de reactie op het vaak ruwe en onbesuisde spel van EDO. Men kan wel zeggen speciaal van Sctuj venaar. Onze nationale back heeft zich namehjk niet van zyn beste kant doen kennen. Hy voetbalde af en toe als een wildeman, kreeg zodoende verschillende waarschuwingen van de scheidsrechter en van het publiek een afkeurend boe-geroep. Gelukkig was er ook de sensatie van mooi aanvalsspel, waarby aan weerszyden menige.kans werd gemist en menige goal gescoord. Met fors spel hebben de Haarlemmers niet kunnen voorkomen, . dat hun laatste, zy het kleine kans, qp de titel verloren ging. Met 4—3 won Feyenoord en daarmee hielp het VSV aan het kampioenschap.

Al dadeiyk toonde Feyenoord, dat het deze strijd niet lauw opvatte. Al nam EDO na een kwartier later dan .ook de leiding, het was voor iedereen zonneklaar, dat de Haarlemse club het moeiiyk zou krijgen. Dat eerste doelpunt was overigens ook'geen cadeautje. EDO juichte reeds, toen rechtsbuiten Spek, een van de gevaariykste en actiefste voorhoedespelers, een schot inzond, ■ maar Schouten kon de bal nog met de hand uit het doel slaan. Dank zy een door Verdam genomen penalty werd het echter toch o—l.0—1. Het werkte op Feyenoord als een injectie. Het viel aan met afgemeten, beheerste combinaties; een schot van Hoek werd door de deklat gekeerd, maar even later kon deze rechtsbuiten na een zuivere pass van Brandes toch scoren. Toen al begon de deining, want met fors spel trachtten de EDO-mensen Feyenoord te overtroeven. Een verkeerde tactiek, zeker tegen een club als deze.... Steenbergen werd onnodig geattaqueerd in het strafschopgebied en EDO zou reeds meteen de dupe hiervan zyn geworden als Hoek de penalty niet had naast geschoten*...,,.. . v,„ ~.. ;,-«..-.. " Sclujvenaar wilde het forceren erï trok naar voren. Het was echter een nadeel, want mede hierdoor kreeg Linssen de gelegenheid langs een paar verdedigers te dribbelen en van dichtby het tweede doelpunt te maken (2—l). '■'."; . De stemming in en om het veld was er niet zonniger op geworden. „Deruit", joelden de toeschouwers tegen Sclujvenaar en voor alle zekerheid vormde de politie een cordon toen de ploegen na de rust weer uit de kleedkamers kwamen— De kans van EDO leek voorgoed verkeken, toen nog geen minuut na de hervatting Brandes uit een voorzet van Hoek een prachtig doelpunt maakte. De energie van Sclujvenaar en de zynen was echter verbluffend. Vooral de rechtervleugel met Verdam en Spek flitste keer op keer naar voren. Met waarhjk bewonderenswaardige hardnekkigheid bief EDO ten aanval trekken. Het onwaarscrujnüjke leek plotseling weer mogehjk, toen Verdam en in laatste instantie Rootselaar, door de bal van richting te veranderen, eindeiyk de actieve keeper v d. Byi overrompelden (3—2). opnieuw stimuleerde dit succes de Feyenoorders, opnieuw vergrootten ze door listig samenspel van Kilsdonk en Kroon de voorsprong. Nog gaf de tegenparty zich niet gewonnen. Het werd 4—3, door een schot van middenvoor Rootselaar. Maar daar bleef het toch by. De scheidsrechter floot voor de laatste maal. Feijenoord kreeg een ovatie i als was het kampioen geworden, j |