De tweede dag van het tournooi om de Zilveren Bal is een glorieuze geworden. Glorieus door het prachtige weer, de gezellige sfeer op de tribunes en door het karakter van' de wedstrijden, die — al waren ze dan nog lang niet vooroorlogs — toch al heel veel beter voetbal boden dan een week geleden en die vaak een heerlijk opwindende spanning brachten. Mensenlief, wat mogen we na 1945 nog meer verlangen? Een dag van voetbalvreug.de en! -verdriet ook. Vreugde bij Stormvogels en Feijenoord, die zo gelukkig waren de finale te bereiken; verdriet bij het dappere 't Gooi, dat in de halve eindstrijd met 2—l verloor, en by Willem 11, dat een te korte rustperiode had gekregen om de technische meerderheid van de rood-witte Rotterdammers te beantwoorden met het vurige en snelle spel, waarmee het in zijn eerste partij tegen Enschede zoveel succes had geboekt. En zo werd ten slotte die laatste halve finale maar een miserabele vertoning omdat Feijenoord vóór de pauze met het beste spel van de dag een veilige 3—o-voorsprong had genomen.en deze daarna zonder veel moeite kon behouden. Zo bleef het 3—o, maar de tribunes waren al bijna leeg toen scheidsrechter v. d. Meer het laatste van de honderden fluitsignalen gaf....

Best spel, dat had Feyenoord ta de eerste helft van de wedstrijd tegen Willem II inderdaad gedemonstreerd. Alles lukte de Rotterdammers, misschien deels omdat de Tilburgenaren niet meer op volle toeren konden komen, maar zeker ook deels omdat enkele van de Feyenoorders plots bleken te beschikken over een vleugje van de capaciteiten, waarmee hun voorgangers de vereniging hadden groot gemaakt. Steenbergen zy allereerst met ere genoemd, zn mede-binnenspeler v. d. Korput eveneens en verder doelman v. d. Byi. zy werden in hun streven goed geholpen door Kroon, Hoogvliet en de backs Oldenburg en Smulders, waardoor zij soms tot magnifiek sluitende combinaties kwamen. De Zuiderlingen misten de kracht en de snelheid hiertegen effectief op te treden en vooral de linkerhelft van het verdedigingsblok Wagener—J. Engel moest keer op keer het rappe samenspel laten passeren. Zo kwamen dan ook de eerste twee doelpunten, gescoord.door Kilsdonk en Brandes, van links en het derde werd kort voor de pauze door v. d. Korput met een kopbal uit één van Van Munsters weinige goede voorzetten gescoord. Feyenoord, zeker van zyn overwinning, ging kalm-aan spelen. Willem II kwam daardoor wel in de meerderheid, doch miste de stootkracht en het vertrouwen om nog een beter resultaat te behalen. Daardoor behoefden zy, die op 't laatst het tournooi ontrouw werden en moeder-de-vrouw gingen opzoeken, geen spyt te hebben van hun vroegtydig vertrek.

Wat dat betreft was de eerste halve finale, die tussen Stormvogels en 't'Gooi, heel wat spannender geweest. Beide ploegen waren in de ochtéhdwedstryden zon beetje de verrassingen van de dag geworden door hun overwinningen op Heracles en Sparta. En ze gaven elkaar ta de eerste helft van hun krachtmeting weinig toe. De rust kwam met I—l door doelpunten van Luppers en Schaap. Na de pauze schenen de Hilversummers op een plaats ta de finale af te stevenen. Ze drongen stérk op en dreigden zelfs geheel Stormvogels te overspelen. Maar Stormvogels had Kraak onder de lat en hoe Schaap, Kreuning en Mellegers ook schoten, Kraak pakte alle ballen, hetzy hoog of laag, hard of listig zacht. En toen voltrok zich ten slotte het noodlot over dat hardwerkende Hilversumse ploeg je —een snelle doorbraak, een voorzet van Meyer, een kopbal van de handige binnenspeler De Boer Mosterd sprong vergeefs: hard en hoog vloog de bal in het net en daarmee was de grondslag voor Stormvogels'2—l-zege gelegd. De kwartfinales hadden overigens al volop afwisseling en spanning gebracht, 't Was begonnen met de bijna dramatische eindigende eerste wedstrijd, waarin Sparta na een verbeten eindoffensief toch zonder doelpunten bleef en zo met o—l van 't Gooi verloor. Terecht, achtera! bezien, want de HUversumers vormden door hun grotere routine een hechter geheel, waarmee zy aanvankeiyk de enthousiaste stormlopen van de roodwitten konden opvangen, daarna zelf het initiatief overnemen, in de tweede helft na handig voorbereiden -van. Schaap éaor Meilegers de leiding veroveren en ten slotte hun voorsprong met succes verdedigen. .Dank zij keeper Mosterd — stevig en vastberaden — vooral. - ,-

Jammer voor . Sparta, maar het mag niettemin tevreden zijn over deze wedstrijd, over keeper Kouwen, v. d. Lely en de „terriër" Schenk speciaal. De ploeg bestaat nog uit jonge spelers — na een harde competitie zullen zij zeker een elftal vormen, dat weet wat er in het eerste-klasvoetbal te koop is.

Stormvogels' 3—l-overwtaning was voor velen het verheugend bewys van het herstel, dat deze door de oorlog zo zwaar getroffen vereniging heeft gevonden. Fris en open was het spel van de IJmuidenaren en ze bestreden zo de Almeloërs met' hun eigen wapenen, 't Was een forse party, aantrekkeiyk van „begin tot eind, al dreigden de heren. Ta de tweede helft de zaken wat al te stevig aan te pakken. Gelukkig maakte scheidsrechter Onck toen met zyn resoluut ingrijpen een beste beurt. Kraak — heerhjk hem als derde back of tweede stopperspil aan het werk te zien — en Dekkers speelden ta deze party een grote rol. In het veld knap, voetbal van ,De Boer en de oude Schoorl by Stormvogels en van de uitstekende spil Willemink en de gebr. v. d. Veen by Heracles. Doelpunten van Schoorl, Hoevenberg en Luppens (2x). De 3-i-l was wat geflatteerd, want de laatste goal werd gescoord by een plotselinge uitval van de IJmuidenaren in een periode, waarin ! Heracles verbeten voor de gehjkmaker streed. ■-. . Feyenoord, dat ta de halve finale een wyie zulk uitstekend spel zou laten zien, heeft tegen' de tweedeklasser Emma ternauwernood zyn eerste-klashuid kunnen ' verdedigen. Van een overwicht was geen sprake en al wonnen de Rotterdammers met 2—o door fraaie doelpunten van Kilsdonk en Brandes, de uitslag zou 2—2 geworden zyn en een beter beeld van de krachtsverhouding gegeven hebben als de paal en het hoofd van Smulders niet twee even mooie Dordtse doelpunten in de .weg hadden, ,Zp bewees9Efnma. eens' te meer .waarachtig, een- plaate ta de eerste klas waard te zyn. De beste speler was zonder twyfel Feyenoords keeper v. d. Byi, die heel wat gevaariyke schoten heeft gekeerd. Aandacht trok ook De Vroet, echter niet door goed, maar door slecht spel, een captain van het Nederlands Elftal onwaardig...

Willem ll—Enschede ten slotte.de laatste van de -kwartfinales. De veelkleurigen hebben misschien te veel van hun krachten moeten geven om hun 2—o-overwtaning te behalen. Een snelle wedstryd, waarin ten slotte het tempo de doorslag heeft gegeven ten gunste van de tengere Tilburgers. Tegen de ..stoere Enschedeërs hebben zy . al' hun krachten moeten geven om dit resultaat te behalen en ze zagen zeer wel in, dat zij slechts door snelheid zouden;kunnen slagen, 't Ging dan bok-vlug, vooral over de vleugels, waar de buitenspelers een voortdurend gevaar voor de Enschedese verdediging waren. Zelfs Mörtag wist op 't laatst niet meer waar hij zyn heil moest zoeken en dan moet er toch heel wat gebeuren. Becx en Verreyt zorgden ten slotte voor de doelpunten, die Willem II aan de zwaarbevochten overwinning hielpen. Doch aan het eind van de dag zou biyken hoeveel Verreyt, Van lerland, Van Loon en Wagener daarvoor van hun krachten hadden gevergd.

KRAAK pakt alle ballen