(Van onze speciale verslaggever) Lang trachtten twee elftallen in het Utrechtse stadion, die elkaar bijna in evenwicht hielden, de defensies van de tegenpartij uiteen te rukken. Keer op keer ook strandden zij voor dit resultaat bereikt was. T0t.... 22 minuten in de tweede helft, toen brj een door de DOS-sers ver vooruitgespeelde bal, keeper v. d. Wal niet stevig genoeg ingreep, de bal liet glippen, voor de voeten van Van Leur, die zich niet bedacht en raak schoot. (1—0). Spanning was er genoeg in de wedstrijd tussen DOS en Feijenoord en het bleek al spoedig, dat de doelpunten duur zouden zijn. Feijenoord, dat. aanvankelijk het meest de toon aangaf, bleek daarbij niet van scherpschutters te zijn voorzien.

De kans, die Van Munster voor open doel kreeg, was nauwehj'ks te missen, maar hij leverde het hem. Midvoor Hoek slaagde er eveneens in de eerste helft in twee uitstekende kansen te verknoeien. D.O.S. kwam er in die eerste tüd nauwelijks aan te pas. Wel deed v. d. Bogert weer veel aardige dingen, doch zün voorbereidend werk bleek Van Luin — als onvoldoende aanvalsleider — niet te kunnen afmaken. Na de rust was 't echter volkomen met de kansen voor de Feüenoordaaiwaïlers gedaan. De kanaries zaten er feller op en kwamen het Van der Wal verscheidene malen lastig maken. Dat deerde hem, met steun van Oldenburg, Kroon en Smulders, niet tot dat fatale moment voor hem, twee en twintig minuten na de hervatting, toen een lage bal uit zün handen op de schoen van v. d. Leur sprong en het doelpunt van D.O.S. geboren werd. Dit bracht — vreemd genoeg — geen opleving bü Feüenoord, maar wel bü D.O.S. teweeg, dat nu plotseling veel sterker glrüg spelen dan de Rotterdammers en verrassende aanvallen op touw zette, waartegen het verdedigingsblok van Feüenoord, dat tot dusrver de Utrechtse aanvallers weinig kans had gegeven, niet opgewassen bleek. De kanaries konden na het eerste succes echter het doel niet meer vinden. Van Leur school in de handen van doelman Van der Wal, een kogel van Visser Jr. ging naast en bü een scrimmage kon Van Luin de bal ook niet in de touwen krügen. Wel kwam hü zo stevig in botsing met doelman Van der Wal, dat hü het veld moest ruimen. Kooyman verving hem. De laatste minuten .wilden de Rotterdammers nog txadhten te benutten om ten koste van alles de gelükmaker te scoren. Het spel werd wat te hard, al liet scheids-, rechter het bü het uitdelen van enige vrije «shoppen. Arie de Vroet was naar voren gegaan, maar stopper Visser en zün kornuiten hielden het hoofd koel. Nog wisten de Rotterdammers twee hoekschoppen af te dwingen, voor het eindsignaal klonik, maar beide malen wapperde de bos haren van Pindus boven alles uit en mokerden zün uitgestrekte handen de bal naar veiliger oorden dan de plaats voor zijn heiligdom.