(Van één onzer verslaggevers) Het is waarlijk wonderlijk hoe bij voetbal een ploeg in luttele minuten tij ds een gedaanteverwisseling kan ondergaan. Hoe elf spelers, die in de,eerste 45 minuten een zo lauw en machteloos partijtje voetbal demonstreerden, dat heftige supporters de haren uit het hoofd rukken, na de thee kunnen terugkomen als elf fanatieke doorzetters. En wat meer is: Dat deze zelfde elf dan een partijtje voetbal weggeven, waardoor de trotse tegenstander van vóór de rust wordt weggevaagd alsof hij een lor was. Neen lezer. Dit is niet overdreven. Dit is gebeurd. Zondag in Schiedam. Op het Hermes-terrein. Waar eerst de Schiedammers ondanks een veldoverwicht een o—2-achterstand opliepen en toen na rust zo snel, verrassend en vol overgave gingen „voetballen", dat het „machtige" Feijenoord met 4—2 een „broekje" kreeg

Feijenoord was anders zo veelbe| lovend begonnen. Want al had Hermes dan over het geheel genomen een veldmeerderheid gedurende die eerste drie kwartier, het was toch helemaal niet verwonderlijk, dat het bij de thee een " o—2-achterstand moest trachten weg te spelen. De enkele Feijenoord-aanvallen waren namelijk veel verrassender en daardoor geweldiger geweest dan de voortdurende Hermes-druk. Vandaar, dat eerst rechtsbuiten Kok doelman Pil met een diagonaal schot passeerde en vijf minuten voor rust de goed spelende Steenbergen er met een uitgerekend boogballetje zelfs o—2 van maakte. Dat bij het eerste doelpunt heel Hermes een moment bleef staan wegens buitenspel en bij het tweede doelman Pil niet helemaal vrijuit ging, mocht de Hermes-verdediging misschien een beetje schoon wassen, op de voorhoede paste geen enkele verontschuldiging.

Maar bekeek nu deze lauwen eens na de rust. Toen leek het wel of er vijf geladen leeuwen over het Hermes-veld rondslopen.

Zeker twee tempo's hoger dan voor rust voetbalde de blauwe voorhoede toen en driemaal feller zat zij op de bal. De bal, die zij geen ogenblik aan een tegenstander gunden en die zij naar voren dreven, kopten en schoten met zulk een voortvarendheid, dat na enkele minuten reeds de overmoedige Feijenoord-kolonie de moed in de schoenen voelde zinken.

En nu mocht de Feijenoord-defensie zich nog zo schrap zetten en nóg zo hard zwoegen; en nu mocht rechtsback Oldenburg, die ze ook al zon veelzeggende; beestennaam hebben gegeven, zijn mannen nog zo hard tot tegenweer aanzetten: Er hielp geeu moedertje lief aan. Hier gingen doelpunten vallen.

En wat voor doelpunten: Eerst een vlijmende kopbal van Cock v. d. Tuyn op een voorzet van Stolk. (2—1) Vlak daarop was het een op zijn middenvoorplaats herstelde Van Lent, die de goal van de dag maakte door een voorzet van v.. d. Tuyn ineens in te knetteren. (2—2) i

Het duurde geen vijf minuten of het was al weer prijs. Ditmaal doordat Lex Janse, die zich voor de rust zon beetje als een vernageld kanon gedragen had, een nieuwe voorzet van Cock in de touwen joeg (3—2).

Eén moment leek het daarop, alsof Feijenoord zich zou herstellen. Leek het, alsof: de machtigen-van vroeger dit niet namen. Ook al moesten zij het dan ditmaal zonder De Vroet stellen.

- Eilacie.... het was niet meer dan strovuur. Twee aanvallen, die doodliepen op de Hermes-verdediging en één die in 'de kiem gesmoord werd doordat. die verdediging onder aanvoering van Poulus zegevierend optrok naar de middenlijn en daar bleef tot 'n paar minuten voor tijd na een compleet bombardement van Hennesschoten Van Lent met een genadeloze kogel het vonnis voltrok. (4—2)

Waarbij Feijenoord zich dan gelukkig mocht prijzen, dat de wedstrijd niet langer duurde, want anders was de nederlaag nog pijnlijker geweest. ■

Over pijnlijk gesproken: Smulders, de linksback van Feijenoord, moest wegens een blessure uitvallen en Kilsdonk, de Feyenoord-linksbuiten faalde volkomen.'