(Van een onzer verslaggevers)

De bijna ongekend geworden weelde van een 4—O-zege dankte Feijenoord meer aan de zwakke tegenstand, die DHC na de pauze bood, dan aan eigen verdiensten. Hoewel gezegd mag worden, dat het spel van de Rotterdammers wel een kleine belofte inhield toen hun machine in de tweede helft op toeren kwam. • Voor de rust begrepen beide ploegen kennelijk het doel van het-spel nog niet goed. De DHC-ers trapten nl. elke bal naar Feijenoord en de Rotterdammers retourneerden tiie dan prompt naar DHC. De toeschouwers gaapten. Maar vlak na de hervatting stoomde rood-wit onverwacht energiek langs de linkervleugel naar voren en Hol's behendige voorzet kwam op rechts bü De Bruyn, die meteen hard raak schoot. Kort daarna sprong die zelfde De Bruyn slim over een schuiver van zijn linkshalf Broeders heen. De Delftse doelman Van Schaick had daar niet op gerekend. En het werd dus 2—o.

Feijenoord vond meteen, dat het voetballen kon en deed een — overigens slechts matig geslaagde — pogine tot demonstratie-voetbal. Hol onderscheidde zich daarbij een naar keer aardig en de enkele keer, dat DHC zich aan de uitvoering van een ernstig plan kon wijden, bleek dat Geuvers als stopperspil voor Feijenoord geen kwade vondst was. De Jager — Feijenoords rechtsbuiten — ving nog een voorzet van Hol beheerst op en liet de bal hard in een net zoeven en bü een doorbraak door het centrum bracht v. d. Hoek de stand op 4—o door de bal over de uitlopende Van Schaick heen te wippen.

Al met al heeft Ferjenoords nieuwe voorhoede — zonder .-Van Woerden, maar met Hol en De Jager on de vleugels en met De Bruyn. v. d. Hoek en v d. Korput in het centrum — dus vier doelpunten gemaakt. Maar zwaardere tegenstand zal in de toekomst pas de volle waarde van deze aanvalsliin kunnen tonen .

De Bruyn scoort voor Feijenoord het tweede doelpunt in de wedstrijd tegen DHC.