(Van een onzer verslaggevers)

Feijenoords o—l-nederlaag tegen Noad was een zaak zo triest als die van eèn meesterkok, die een prachtige pastei heeft gemaakt, maar na het opdienen van de gasten te horen krijgt, dat hij vergeten heeft er zout in te doen. Het zout, dat in Feijenoords pastei ontbrak, was het felle, goedgerichte schot, dat een groot overwicht met doelpunten had kunnen _bekronen. En zo was één doldrieste ren, kort voor het einde ondernomen door de Tilburgse rechtsbuiten Smulders, voldoende om Noad aan de overwinning te helpen. Een geflatteerde zege....

Het mag best gezegd worden, dat Feijenoords spel van opzet niet kwaad was zo lang men niet binnen het Tilburgse strafschopgebied kwam. Het was bij wijlen. zelfs verdienstelijk. De achterhoede van de Rotterdammers speelde een gave partij en klaarde het gemakkelijk met de aanvallen van de geelblauwe gasten. Feijenoords middenlinie — v. d. Korput, v. d. Hoek en Steenbergen — speelde zich binnen enkele minuten naar een meesterschap op het middenveld en stuwde de bal bekwaam naar de voorhoede. Zelfs die voorhoede liet aantrekkelijke combinaties zien. Ze rukte er Noads verdediging meermalen mee uit elkaar en schiep zich reeds in de eerste helft tientallen kansen, die om een doelpunt schreeuwden.

Maar óóóóóh het schot, dat de zaken moest afmaken! Het was nergens! Toen het bij de rust nog geen 4—o voor Feijenoord stond, doch nog 0—0; toen ver in de tweede helft de score nog steeds blank bleef hoewel Steenbergen de middenvoorplaats was komen overnemen, toen begonnen de Tilburgers een kans op -een zeer eervol resultaat te ruiken. Voor eigen doel verstijfden zij hun verzet nog meer, waarbij in moeilijke situaties speciaal keeper Huysman zich onderscheidde. By hun eigen uitvallen raasden zij met verdubbelde ijver op Feijenoords gedunde defensie af. Bij één zon uitval heeft Smulders toen prijs geschoten. Van vreugde sprong hij meters de lucht in. Van verdriet verschrompelde heel Feijenoord.