(Van onze sportcorrespondent) '«-HERTOGENBOSCH, 21 Januari. — Met de rug tegen de muur heeft Feijenoord zich vanmiddag In de eerste helft van het treffen met BW staande kunnen houden. Zeven man betrok de wacht bij het doel en wat er verder aan Rotterdammers nog tussen de lUnen was, amuseerde tich «o goed en zo kwaad als het kon, met het afremmen van de Bossche offensieven, die samensmolten tot één felle aanval. Toen na de hervatting de bezoekers Het evenwicht tussen de aanvallende en de verdedigende linies herstelden, kreeg BW de bewegingsvrijheid, die het In de eerste drie kwartier ontzegd was. en In twee, aan duidelijkheid niets te wensen overlatende, doelpunten, kon de feitelijke toestand op het veld vastgelegd worden in de einduitslag: 2—o ▼oor BW. Het lag er, zo kon men vanaf het eerste moment constateren, dik op, dat de Maasstedelingen deze middag geen risico zouden nemen. Of dit lag aan een zekere beduchtheid voor de Bossche aanvalslinie, óf aan het feit, dat men het veiliger achtte invaller-stopperspil Blankemejjer met niet geringe hulptroepen bij te staan, is een vraag, waarop we het antwoorjl schuldig blijven, al voelen we voor beide oplossingen iets. De BVV-voorhoede was immers op dreef deze middag. De rechtervleugel Van Beurden-Quaadvliet combineerde, tactisch gesteund door rechtshalf Remmers, tot de gasten er perplex van stonden en links bleek Van Overbeek zijn oude vorm zeer dicht te - benaderén. En de Feijenoord-midhalf Blankemeijer was niet van de sterkte van een Kroon. Hij was een klas minder en tegen een steeds maar ■ aanvallend BW'kon het niet anders of Blankemeijer raakte uitgespeeld: een dik kwartier vóór. de rust moest hij noodgedwongen een aanzienlijk lagere versnelling inschakelenl Hij herstelde zich pas in de tweede helft, toen het taljijke publiek een meer gevarieerd toneel te zien werd gegeven en de Rotterdamse voorhoede ging tonen, dat zij die naam, bij momenten althans, waardig is. •"''•' ». ■ v • Een onverpoosd; aanvallend BW dus

ranaf het begin. Het liep gesmeerd bij Ie Brabanders, die technisch behoorijk voor de dag kwamen en een enthouiiasme aan de dag legden, dat over veertien dagen als Den Bosch plaats ïeeft gemaakt voor Oeteldonk, moeiijk overtroffen zal kunnen worden. Die geestdrift speelde hun ook parten, want •echtsbuiten Van Beurden zag op zeker jgenblik in de hitte van het aanvalsiruur het Feijenoorddoel niet, dat slechts twee meter van hem verwijderd was! . Van Overbeek op zün beurt loste sen schot, zo voorbeeldig, dat het vermelding verdient in de „handleiding iroor oefenmeesters" en daarna veerde Van Beurden, die het dan maar eens met een kopbal zou proberen, wat al te hoog op voor Van der Bijl's doel. Dat deze Van der Bijl over gebrek aan Bossche belangstelling niet te klagen had, zal duidelijk zijn. Hij sloeg zich echter manmoedig door de lange serie visites heen. Zijn overbuur Saris was daarentegen de gepersonifieerde eenzaamheid. Het stelsel van de 7-mans-verdediging werd na de rust door Feijenoord prijsgegeven en de thuisclub profiteerde daar al spoedig van. Een combinatie Remmers—Van Beurden bracht de bal voor de voeten van midvoor Stempher, die eindelijk de daad verrichtte, waarom ae Bossche supporters drie volle kwartieren hadden gesmeekt, 1—0. Om maar meteen radicaal te zijn zond Remmers de bal nog in dezelfde minuut over de beide Rotterdamse backs, zodat de toelopende Van Overbeek, die doelman Van der Bijl óók op de bal zag komen aansprinten, het leder met een boogbeweging in het verlaten doel kon deponeren, 2—0. Pas na deze klinkende feiten durfde Feijenoord het risico nemen van de aanval, doch de goed bedoelde pogingen, vooral van de beide buitenspelers J. v. d. Bijl en Van Kilsdonk, slaagden niet. Daarentegen moest vlak voor het einde rechtsback Van Oldenburg nog acte de présence geven pal op de doellijn, om de schuiver van Stempher die Van der Bijl al gepasseerd was, niet te laten resulteren in een derde Bosch doelpunt ■

Een .spectaculaire sprong van Feijenoord't doelman Van der Bijl tijdens' de wedstrijd BW—Feijenoord 2—0.