(Van onze sportredacteur) Het komt er feitelijk wel op neer dat Feijenoord zondagmiddag BW met een merkwaardige tactiek ln bedwang heeft weten te houden. VUf en veertig minuten lang heeft de Rotterdamse ploeg getocht naar een geschikt tegenwj<pen voor de verwarring stichtende aanvalsmethoden van BW. Na tal van probeersels die een avprechtse uitwerking hadden en Feijenoord eigenlijk defensief desorganiseerden, kwam men na de rust met een nieuwe, maar uiterst gevaarliike variant en ziet, het probleem H goeddeels opgelost. Volkomen vertrouwend op de ontegenzeglijk grote kwaliteiten van Steenbergen, Van der Iloek en Kerkum belastte men dit drietal en Invaller-linksback Koole met de verdediging, terwijl de zes overige veldspelen voornamelijk tot taak hadden het accent zo veel mogelijk op de aanval te leggen. Kortom: Feijenoord nam zelf het initiatief over op het gebied van voetbalstrategie. De gevolgen zUn niet uitgebleven. BW raakte van slag af en kreeg geen gelegenheid meer om naar hartelust combinerend heel de ploeg van Feijenoord voortdurend In verlegenheid te brengen. FeUenoord schiep zich daarentegen tal van goede scoringskansen, waarvan er één Is benut en dat betekende de tweede en ditmaal definitieve gelijkmaker. Eerlijkheidshalve moet gezegd worden dat BW in de tweede helft geen schaduw meer was van de met veel verve aanvallende ploeg van voor de lust. Het leek wel of de Bosschenaren in de eerste vijf en veertig minuten te veel van zichzelf hadden gevormd. In die periode sneden de rappe BVV-ers keer op keer door de linies van Feijenoord. De Rotterdamse defensie week telkens als een onsamenhangend geheel uiteen en liet de tegenstander allo ruim. te BW maakte er bijzonder gretig gebruik - van. Het ontwikkelde van achter tot voor een bijzonder hoog tempo, toonde meer strijdlust en snelheid bracht voldoende variatie in zijn acties om telkens voor verrassingen te kunnen zorgen en schiep zich op deze wijze de kansen om tot twee keer toe de leiding te nemen. De eerste keer gebeurde dat n?dat er nog slechts negen minuten waren verstreken. De in teruggetrokken positie zwervende middenvoor Quaadvliet kreeg van de weifelende verdediger» van Feijenoord. die met dit voor de Nederlandse voetbalvelden wat ongebruikelijke verschijnsel helemaal geen raad wisten, alle gelegenheid om tot diep in de Rotterdamse stellingen op te rukken. Precies op tijd werd van Beurden gelanceerd en de bal ging daarna meteen voor het doel, zodat het voor Heijmans een koud kunstje was geworden om voor de juiste afwerking te zorgen.

Feijenoord leek na dit doelpunt reeds een geslagen ploeg. In de voorgaande minuten had het weliswaar drie goede kansen gehad, ook al omdat Krijgh evenzovele keren zwakke momenten had gekend, maar daar bleef het voorlopig bij. Het ontbrak Feijenoord aan lijn in het spel cn aan snelheid van handelen bij de opbouw. BW deed het heel wat beter. Zo dwong rechtsbuiten Van den Dungen doelman v. d. Bijl tot een bliksemsnelle reactie om ten koste van een hoekschop nog redding te kunnen brengen, terwijl even later zelfs v. d. Bijl geen vat meer kon krijgen op een boogbal van Van Beurden. De binnenkant van de doelpaal stond een tweede doelpunt van BVV echter in de weg. In plaats daarvan werd men zelfs geconfronteerd met de gelijkmaker.

Steenbergen was namelijk even afgeweken van de bijna voortdurend verdedigende rol die hij tot dusverre had gespeeld. Hij onderschepte bij de middenlijn een pass die voor van Overbeck bestemd was, zette meteen de beste man in zijn voorhoede, Schouten, aan het werk en toen zag men een fraai staaltje voetbal. Met ae buitenkant v«n de rechtervoet tikte Schouten de bal langs de door een schijnbeweging van zijn stuk gebrachte Krijgh De Rotterdamse

rechtsbinnen plaatste toen meteen de I volle wreef achter de bal, zodat doelman Van der Burgt al gepasseerd was voor hij goed en wel begreep wat er precies aan de hand was, 1-1.

Men zou zo zeggen dat Feijenoord wel moed ging putten uit dit doelpunt. Niets Is minder waar. BVV voorkwam dat omdat het zelf een passend antwoord tereed had. Fr waren nog geen twee minuten verstreken toen Hermans vanuit vrije positie mocht voorzetten dank zij een listige afleidingsmanoeuvre van Van Overbeek. De bal kwam toen precies voor de voeten van rechtsbuiten Van den Dungen. die de aanval met een licht trapje succesvol besloot. De resterende zeven minuten voor de rust kwam FeUenoord er nagenoeg niet aan te pas.

Feijenoord kwam. zoals gezegd, in de t'veede helft met een gewijzigde tactiek en Hat veranderde het speibeeld volkomen. Na twee individualistische acties, die zowel Feijenoords middenvoor V. d. Korput als BVV's rechtbuiten Van den Dungen alleen voor de respectieve doelverdedigers brachten, zonder dat er een treffer te noteren viel, nam Feijenoord het heft meer en meer in handen. Toch school er in de Rotterdamse aanvtllen niet zoveel gevaar als in die van BVV voor de rust. Het verschil in tempo sprak een woordje mee. Het gebeurde zelfs meermalen dat de aanvalspogingen van BVV ook nu gevaarlijker waren, ook al omdat do vijf Bosschenaren steeds slechts vier verdedigers tegenover zich vonden. Werd het echt gevaarlijk dan moest doelman Van der Bijl voor twen spelen. Hij deed dat voortreffelijk en daardoor bleven doelpunten aan deze zijde uit. Feijenoord had wel succes. Na een mislukte corner probeerde Bak het opnieuw. Hij mikte de bal precies on het hoofd van middenvoor Van de Korput. 2-2. Voor beide doelen speelden zich daarna nog wel enkele opwindende taferelen af, maar op het scorlngbord kwam zulks toch niet tot uitdrukking.

SCHOUTEN....