Behalve met enthousiasme probeerde Heerenveen met hooge en j lange passes het gemis van een j steunende middenlinie en terug| komende binnenspelers goed te i maken. Minder dan gewoonlijk gebeurde dat in de richting van Abc. die met iedere bal weer wel iets goeds deed, maar zich van de frequentie daarvan weinig aantrok. Toch kreeg hij meer vrijheid, dan normaal is te verantwoorden. De Feyenoord-kanthalf Hoogvliet begon pas een klein beetje aandacht aan hem te schenken, toen Abc enkele schoten had afgevuurd, die werkelijk aandacht verdienden. Middenvoor Brandsma scoorde kort achter elkaar in de tweede helft de beide doelpunten. Hij is geen groot middenvoor, maar afgestemd op de listige tikjes en hakjes van Lenstra, heeft hij ongetwijfeld een aandeel in de resultaten van zijn club. De doelpunten waren niet van grootse allure en rechtstreeks het gevolg van dekkingsfouten van de Keyenoord-achterhocde, die onder druk staande. geen veilig gevoel schenkt. Toen de thuisclub wakker was geschud, werd de verdediging van Heerenveen onder hoger tempo aan de tand gevoeld. Niets meer dan wat schotvaardigheid had in die periode Feyenoord nog een duidelijke zege kunnen opleveren. Nu was het eerst Steenbergen, wiens lange rushes — imitatie-Wilkes — nogal eens vastliepen en later Brandes, die de balans in evenwicht kenden brengen, waarmede het talrijke publiek vrede had. Feyenoord: v. d. Wal; Oldenburg en Smulders; Hoogvliet. De Kroon, De Vreet; Linssen, Steenbergen, Brandes, v. Hoek, v. Kilsdonk Heerenveen: Veenstra; J. Lenstra en v. d. Laan; Bosscha. De Jong en Bruinsma; Molenaar, | Jonkman. Brandsma, A. Lenstra len Hofma.